15 rozdział

Rano obudził mnie cichy głos Justina. Zdezorientowana otworzyłam oko i zerknęłam na budzik. Była godzina 6.30. zdenerwowana spojrzałam na Justina czekając na wyjaśnienia dlaczego mnie tak wcześnie budzi. Na widok mojej miny chłopak cicho się zaśmiał.
-nie chciałem Cię budzić, tak słodko spałaś, ale dziś poniedziałek…. Mamy szkołę- uświadomił mi i znów się uśmiechnął.
-cholera- szepnęłam cicho. Nie chciałam spotkać dziś Seana. W sumie to chciałabym go już nigdy nie spotkać.  Z zamyślenia wyrwał mnie znowu głos Justina.
- ja jadę teraz do siebie. Przyjadę po Ciebie za 4o minut, dobrze? – gdy kiwnęłam potwierdzająco głową ,  cmoknął mnie w czubek głowy i wstał z łóżka. Ubrał na siebie wczorajsze ubrania, po czym otworzył okno i ostatni raz się do mnie uśmiechnął za nim przez nie wyszedł. Przez głowę przeleciały mi wszystkie urywki z wczorajszego dnia. Uświadomiłam sobie też że przecież nic takiego nie zrobiliśmy Seanowi, tylko on mi więc czego on kurwa chciał!? Czuję że Justin nie powiedział mi całej prawdy o znajomości jego i Seana.  Teraz byłam prawie pewna że tu chodzi o coś więcej.  Ocknęłam się po chwili rozmyślania i spojrzałam po raz kolejny na budzik. Była 6.45 . cholera! Wstałam z łóżka tak szybko że zakręciło mi się w głowie i znowu na nie opadłam. Odczekałam chwilę i tym razem powoli wstałam. Miałam jakieś  pół godziny. Nie wyrobię się. Pobiegłam szybko do łazienki. Wzięłam szybki prysznic ale darowałam już sobie mycie włosów. Zrobiłam sobie lekki makijaż, i ubrałam się w ciemne dżinsy i koszulę z ćwiekami na kołnierzu i szybko zeszłam na dół. Do przyjazdu Justina miałam jeszcze 10 minut. Odetchnęłam z ulgą, wiedząc że się nie spóźnię. Chciałam być już jak najszybciej z nim. Przy nim czułam się najbezpieczniej. Nie chciałabym  też spóźnić się do szkoły i robić wokół siebie niepotrzebnego zamieszania.  Zjadłam śniadanie i o dziwo zostało mi jeszcze trochę czasu.  Udałam się do pokoju i usiadłam na kanapie obok mamy. Zaczęłyśmy rozmawiać o projekcie, który miałam dziś oddać. Właśnie! Miałam wydrukować to wczoraj wieczorem lecz z wiadomych powodów wyleciało mi to z głowy. Pognałam  na górę i szybko zaczęłam wkładać do drukarki kolejne kartki i czekałam aż wszystko się wydrukuje. Usłyszałam dźwięk dzwonka. Moja mama na pewno się zdziwi jak zobaczy Justina stojącego w drzwiach, no ale cóż, będzie się chyba musiała przyzwyczaić. Skończyłam drukować wszystko i włożyłam poukładane kartki do segregatora który wczoraj przyszykowałam i zeszłam na dół. Gdy weszłam do kuchni zobaczyłam roześmianego chłopaka i mamę. Szybko pożegnaliśmy się i wyszliśmy z domu. Justin otworzył mi drzwi od strony pasażera. Gdy wsiadłam szybko znalazł się po stronie kierowcy i wskoczył na swoje miejsce. Spojrzał mi w oczy i od razu się zaniepokoiłam.
-słuchaj Emily. wtedy kiedy mówiłem o prochach nie powiedziałem ci wszystkiego.- zaczął lecz ja natychmiast mu przerwałam.
-porozmawiamy  o tym później, na razie jedźmy do szkoły bo coś czuję że i tak jesteśmy spóźnieni a niepotrzebne jest nam jeszcze większe zamieszanie. – zdenerwował się trochę na moje słowa lecz nic więcej nie dodał tylko uruchomił silnik. Zanim zdążył nacisnąć pedał gazu chwyciłam go za podbródek i przekręciłam głowę w moją stronę i spojrzeliśmy sobie w oczy.  Widać było że nie jest w humorze do zabaw i do sprzeciwów z mojej strony. Szybko cmoknęłam go w usta i już chciałam się odsunąć kiedy niespodziewanie oplótł mnie rękami i przyciągnął bliżej siebie pogłębiając pocałunek. Oddałam mu się, tak jak zawsze i nasze wargi toczyły zawziętą walkę. Gdy oderwaliśmy się od siebie Justin oparł jeszcze swoje czoło o moje.
-kocham Cię wiesz?- wyszeptał cicho patrząc mi w oczy. Wzruszyła mnie szczerość słów wyczuwalna w jego głosie.
-też Cię kocham Justin- odpowiedziałam mu i ostatnio raz całując go w usta opadłam na swój fotel. Do szkoły jechaliśmy jakieś 15 minut. Byliśmy 10 minut przed dzwonkiem na lekcje więc nie było tak źle. Gdy wysiadaliśmy z samochodu Justina wszyscy na parkingu patrzyli na nas z zaciekawieniem w oczach. Było też kilka osób u których wyczytać było można że są zazdrośni. Nie przejęłam się tym zbytnio, bo po głowie chodziły mi zupełnie inne myśli.  Ruszyliśmy przez parking w stronę szkoły. Ciekawskie spojrzenia towarzyszyły nam dopóki nie weszliśmy do szkoły. Na korytarzu było mało osób bo przy takiej pogodzie każdy wolał siedzieć na dworze. Poszliśmy w stronę mojej szafki, żebym wzięła z niej potrzebne książki a zostawiła niepotrzebne. Na końcu korytarza dostrzegłam grupkę chłopaków. Żołądek wykręcił mi się kiedy cała piątka spojrzała w naszą stronę w tym samym czasie. W samym środku stał nikt inny jak Sean i uśmiechał się do nas szyderczo. Jego koledzy dołączyli do niego. Poczułam że ręka Justina wsuwa się w moją i ścisnął ją lekko dając mi znać że wszystko jest w porządku. Wzięłam potrzebne rzeczy i posłałam Seanowi lodowate spojrzenie i odeszłam, cały czas trzymając Justina za rękę. Pierwsza była biologia. Udałam się pod salę.
-co masz później ?- zapytał Jus siadając na ławce i sugerując żebym usiadła mu na kolanach. Zrobiłam tak i objęłam go mocno rękoma.
-chemię- odpowiedziałam po chwili zastanowienia.
-ok, będę na ciebie czekał pod klasą, wtedy porozmawiamy dobra?- kiwnęłam tylko głową. Siedzieliśmy tak pogrążeni w swoich myślach dopóki nie zadzwonił dzwonek. Szybko weszłam do klasy i usiadłam w ostatniej ławce czekając aż przyjdzie Jade. Wpadła do klasy po 10 minutach cała zdyszana. Przeprosiła za spóźnienie i usiadła obok mnie. Opowiedziałam jej o wszystkich wydarzeniach które wczoraj miały miejsce. Przerażona wpatrywała się we mnie.
- co zamierzacie z tym zrobić?-
-szczerze mówiąc nawet się jeszcze nad tym nie zastanawiałam. Ale myślę że dziś gdy Jus powie mi to czego nie powiedział mi na początku będzie miało duże znaczenie i wtedy coś wymyślimy.
 do końca lekcji rozmawiałyśmy o tym co mogło się między nimi wydarzyć. Po dzwonku szybko wybiegłam z klasy, chcąc jak najszybciej się wszystkiego dowiedzieć. Do następnej lekcji mieliśmy 15 minut więc tyle musiało nam wystarczyć. Szybkim krokiem  Szłam w kierunku Sali chemicznej, gdy ktoś pociągnął mnie z całej siły za nadgarstek i przygwoździł do ściany. Chciałam się wydrzeć lecz silna ręka zakryła mi usta dłonią.
-krzykiem tylko pogorszysz swoją sytuację- szepnął głos którego już nigdy nie chciałabym słyszeć po czym szarpnął mnie znowu za rękę i wciągnął do magazynku na szczotki. Pchnął mnie na podłogę a sam zamknął drzwi na klucz. Gdy sprawdził że drzwi na pewno się zamknęły odwrócił się do mnie i chwilę mi się przypatrywał po czym z wielkim uśmiechem na twarzy zaczął do mnie podchodzić. Szybko podniosłam się na nogi i spojrzałam na niego z obrzydzeniem. W tej chwili nie czułam nic więcej oprócz gniewu.  Nic mu przecież nie zrobiłam i założę się że Justin też.
-czego kurwa ode mnie chcesz!? – krzyknęłam, próbując powstrzymać się żeby go nie spoliczkować. Widząc jak się denerwuję uśmiechnął się szerzej i podszedł do mnie tak że nasze ciała dzieliło kilka centymetrów.
-dużo rzeczy od Ciebie bym chciał, ale skupię się na jednej. Wiem że Justinowi zależy na tobie więc postanowiłem odegrać się w taki sposób jaki zrobił to kiedyś on.- odezwał się po chwili. Nie wiedziałam o co mu chodzi. Chyba zobaczył moją zdziwioną minę.
-co nie powiedział Ci?- prychnął i znów pchnął mnie na podłogę. Chciałam wstać lecz tym razem poczułam silne kopnięcie w brzuch i po chwili skuliłam się z bólu. Spojrzałam na niego z jeszcze większym obrzydzeniem.
-no więc, skoro ci nie powiedział to będziesz musiała się tego dowiedzieć z moich ust. Wtedy gdy Justin zaczął kupować od nas prochy zakumulowaliśmy się. Wszystko było dobrze dopóki twój chłopaczek nie zaczął przedawkowywać. Jego szczęście mnie mało obchodziło mi chodziło tylko o  kasę- słuchałam go i dziwiłam się jak zwyczajnie to mówił.- byliśmy raz na imprezie razem. Oczywiście nie obyło się bez palenia. Ja miałem wtedy dziewczynę. dziewczynę którą naprawdę kochałem. I wtedy Justin tak po prostu poszedł z nią na górę i ją przeleciał. Wbrew jej woli. Był oczywiście bo wpływem prochów ale to nie zmienia faktu że to zrobił. Skrzywdził ją. I teraz gdy wreszcie spłacił swój dług za prochy mogę go zniszczyć. I ty mi w tym pomożesz. – znowu się uśmiechnął a mnie zatkało. Z jednej strony nie mogłam uwierzyć że Justin był zdolny do czegoś takiego a z drugiej że byłam z Seanem przez tyle czasu i nigdy nie dostrzegłam w nim nic… hmm złego? Odrażającego? zastanawiałam się w jaki sposób ja mam mu niby w  tym pomóc ale czułam że nie będzie to nic dobrego. Po  ciele przeszły mi ciarki myśląc że on mógłby zrobić mi to co Justin tamtej dziewczynie. Tylko on był trzeźwy więc byłoby to o wiele gorsze.
-nie waż się mnie kurwa tknąć- powiedziałam głosem przepełnionym nienawiścią i obrzydzeniem.
-hahaha bo co? – zakpił mi prostu w twarz i znowu poczułam jego nogę wbijającą się w mój brzuch. Tym razem nienawiść i determinacja wygrały nad bólem i pod wpływem impulsu wstałam szybko nie przejmując się bólem i z całej siły moje kolano uderzyło o jego krocze.  Zawył z bólu i oparł się o ścianę.
-ty mała suko!- wysyczał  a jego głos nasycony był jadem.
-do widzenia… chociaż nie, miejmy nadzieję że nie- odezwałam się takim samym tonem i szybko podbiegłam do drzwi. Otworzyłam je i zamknęłam na kluczyk z drugiej strony. Sprintem pobiegłam przez korytarz. Dotarłam pod salę od chemii i szybko wcisnęłam Jade która siedziała na ławce, projekt a zdezorientowanego Justina chwyciłam za rękę i pobiegliśmy razem w stronę wyjścia. Biegliśmy środkiem głównego korytarza nie zważając na gapiów. Nagle poczułam silne ukłucie w brzuchu i opadłabym na podłogę gdyby nie silna ręka Justina. Pobiegliśmy dalej. Gdy wyszliśmy z budynku szkoły chłopak zatrzymał się i widząc mój wzrok pełen bólu zaczął wypytywać co mi jest.
-nie ma czasu na wyjaśnienia. Odwieź mnie do domu- odezwałam się dysząc po męczącym biegu. Nie spytał już o nic więcej tylko wziął mnie szybko na ręce i podszedł do swojego samochodu. Jedną ręką otworzył tylne drzwi samochodu i położył mnie na tylnich siedzeniach.  Gdy tylko opadłam na zimny skurzany fotel złapałam się za brzuch który bolał jak cholera. Justin usiadł szybko obok mnie.
-cholera Emsy co się stało?- odezwał się i sięgnął rękoma mojej bluzki i podwinął ją lekko do góry odkrywając mój brzuch. Gdy zobaczył na nim 2 ogromne siniaki jego oczy zwęziły się.
-Sean. On ci to zrobił prawda- wysyczał. Nie odpowiedziałam tylko złapałam się za brzuch czując coraz silniejsze ukłucia. Jego twarz z rozwścieczonej zrobiła się zmartwiona.
-zawiozę cię do szpitala. Trzeba to obejrzeć.- odezwał się po chwili.
-nie, proszę cię- odparłam cicho.- chcę tylko wrócić do domu. Razem z tobą.
-ale…- nie dokończył bo przerwałam mu.
-najwyżej wezwiemy lekarza do domu, ale proszę cię jedź.- powiedziałam prawie błagalnym tonem.
-jak sobie życzysz.- pochylił się lekko i przejechał opuszkami palców po moim brzuchu. W ślad za palcami podążyły jego usta. Zostawiał lekkie pocałunki na moim brzuchu a jego dotyk przynosił mi ukojenie. Powinnam być na niego zła i czuć obrzydzenie po tym co zrobił tej dziewczynie ale teraz tylko on mógł zapewnić mi bezpieczeństwo a ja nawet nie wiem czy to była prawda. Po chwili Justin szybko wyszedł z samochodu by znaleźć się na miejscu kierowcy. Ruszył z parkingu szkolnego z  piskiem opon. Podniosłam się lekko na siedzeniu i za nim odjechaliśmy, przez okno zdążyłam zauważyć tego dupka wpatrującego się w samochód Justina i rozmawiającego przez telefon.
---------------------------------
czytasz=komentujesz <3
jeśli nie chce ci się pisać opinii to przynajmniej napisz zwykłe ,,czytam" :3 dziękuję za 2k wyświetleń i za te wszystkie komentarze <3 jesteście cudowni :3 JEŚLI KTOŚ CHCE BYĆ INFORMOWANY O NOWYCH ROZDZIAŁACH NIECH ZOSTAWI W KOMENTARZU SWOJĄ NAZWĘ Z TWITTERA LUB INNY NAMIAR <3 następny rozdział w środę <3